 |
De Amerikaanse schrijver Philip
Roth stelde
dat "iedere
schrijver zich voedt met het gif van de tijd
en het land waarin hij leeft". Vreemd dat
de vraag waar nou toch de maatschappelijk betrokken,
geëngageerde schrijvers gebleven zijn zo
actueel blijft... Alsof dit vervloekte Holle
Land helemaal gifvrij is... Zo'n beetje de hele
Kellendonklezing (2006) van de nu als
een nest dode muisjes zo stilgevallen schrijver,
dichter en columnist Joost
Zwagerman was aan dit manco gewijd.
Meer recentelijk heeft literair recensent en
directeur van Centre Français du
Livre Margot
Dijkgraaf dezelfde vraag vanuit literair
Frankrijk beantwoord. Een van haar opmerkingen
betrof het immense verschil in opkomst tijdens
literaire lezingen die van een zekere maatschappelijke
lading voorzien waren. Zonder al te zwaar te
willen doordraven, de roman Donkerland
ís een bevlogen roman: hier
alvast de eerste 8 hoofdstukken, GRATIS en voor
NIX...
(dit na de waardevolle tip van rechtevenredig
jonge alswel arrogante schrijver Roman
Helinski die, geheel terecht, iets
op & aan te merken had over de fragmenten,
die zoals alle fragmenten, ehm, wel eens gefragmenteerd
zouden kunnen overkomen; zodra jochies als voormelde
Roman op mijn bestuurdersstoel gaan zitten haak
ik af, al helemaal als de tipgever zelf eerst
afhaakt;).
Maar,
eventjes terug naar dat gif en dat engagement,
hoeveel nieuws
kan, nee, hoeveel nieuws
(fr.) moet een mens vandaag de dag (onder &
tuusen alle hypes door) niet verdragen? Karrenvrachten
vol waanzin krijgen we over ons heen leeggekieperd,
iedere dag opnieuw. Als lamgeslagen worden de
nieuwe porties verteerd. Schuld en boete, misdaad
en straf, dé twee eeuwige vraagstukken.
Door de massamedia valt er amper aan 'nieuws'
te ontkomen. Zou 'het geweten' mede daardoor
tot leeg begrip verworden zijn? Moet het geweten
niet soms aanzet geven om de wet te overtreden,
zekert nu het ná het begaan van de misdaad
al te makkelijk is geworden zich achter overmachtsexcuusjes
te verschuilen? Vragen
te over...
Een
nieuwsberichtje teveel doet Donkerland’s hoofdfiguur
Walter besluiten tot actie over te
gaan: na een zekere incubatietijd heeft hij
zijn vijand gevonden. Door een brandstiching
& een Brandbrief weet hij de media-aandacht
op Robert Keyser te vestigen. De jacht
op de grote porno- en vermeende kinderporno-producent
is geopend. Fenomenen als kinderporno en kindermisbruik
lijken onlosmakelijk verbonden te zijn met de
alom heersende verloedering, vervuiling en verdwazing
van deze nieuwe tijd.
Andere personages in de roman Donkerland zijn
Savanah, Robert’s derde vrouw en mede-eigenaresse
van de bedrijven-carrousel; Putter oftewel ‘Breed’,
een gefrustreerd zeden-rechercheur; Liisa,
gewezen anatoom-patholoog en Breed´s recentelijk
toegevoegde zedenpartner; Pieter, alias de
Neus, hacker/journalist en half-om-halve
vriend van Walter; Guido, een bevlogen
anti-allerlei én Walter’s beste makker,
en dan nog Walter’s ex-vriendin Wendy,
zijn onverwerkte liefdes-fiasco. Resten er nog
een paar belangwekkende randfiguren.
De 37 hoofdstukken worden om en om ingevuld
door de protagonist en een van de anderen. Kort
en krachtig worden een aantal belangwekkende
literaire & wetenschappenlijke werken aangehaald,
welke een herijking van de laatste halve eeuw
mogelijk maken. Alle, nou ja, bijna
alle personen & gebeurtenissen in de roman
Donkerland zijn fictief.
PS:
hier
komt in een klik op dat deel van de site
waar aan Crebolder's contactgegevens kunt komen
en waar hij een soort van pseudo-blog onderhoud.
Zomaar wat flarden uit het literaire universum
wat een zekere meerwaarde heeft, althans, voor
hem dan toch. Laten we wel wezen, hij is hier
de schrijver en u bent hier de lezer, punt uit!
|
